Normaal een dag om je te vermaken in de natuur, Ik hou van de natuur. Het geeft je ruimte in je longen, meer ruimte in je gevoel maar vooral ruimte in je hoofd. Je kunt na een paar uurtjes natuur gewoon weer helderder nadenken, je voelt dat je gevoel ook weet beter gaat zitten. Je kunt er weer even tegenaan. De zondag is daar voor gemaakt.

De natuur is voor mij helend, voor die dagelijkse beslommeringen en stress. Je voelt het bijna letterlijk als nieuwe knopjes van de narcissen zich de grond uit werken. Mijn hart maakt dan altijd een sprongetje. En ik krijg er zelfs soms kippenvel van. Maar niet alleen de ontluikende lente maakt mij blij. Al is dat altijd een teken van een nieuw avontuur…..wat de zomer voor mij toch elk jaar weer is. Onze meeste gasten komen in de zomer. En in de lente bedenk ik dan de leuke dingen die we aan kunnen bieden in de toesnellende zomer. Maar deze keer is het anders…… worden we gedwongen terug te keren bij ons zelf. Daarom neem ik jullie vandaag mee op mijn tocht door de natuur om mij heen as ik gewoon thuis ben, en wat mijn gasten zouden kunnen zien als ze hier zijn, maar ook de natuur op onze eigen reizen.
Vandaag is het zondag 22 maart 2020
Ik word wakker en hoor een eend in de vijver landen….. ik gooi de openslaande deuren van de slaapkamer wijd open en de hond vliegt naar buiten. Een staalblauwe hemel kijkt me aan en een koude bries vliegt naar binnen langs mijn gezicht. Ik trek de dekens omhoog, het is kouder dan ik verwachtte.

Ik mijmer nog even verder en geniet ervan dat de zon schijnt ondanks de temperatuur van 4 graden Celcius. Ik sta op, neem een douche en ik ruik in de keuken de geur van vers gezette koffie. Mijn lief heeft de hond al uitgelaten en maakt nu ontbijt.
We eten en rommelen wat in huis. Ik werp een blik op internet en word daar niet vrolijk van. En als het beddengoed van de B&B schoon gewassen en gestreken in de kast ligt,

stappen wij op de fiets. We kunnen niemand bezoeken want we proberen overal afstand van te houden. Ik ruik de jonge geur van narcissen al op grote afstand en er loopt een rilling langs mijn rug….. de lente is aangekomen.

We fietsen eerst tegen wind, die best stevig is en voegt voor tranen over mijn wangen. Maar het voelt al bevrijdend….Langs de nieuw aangelegde woonwijk, waar wij ons verbazen dat sommige huizen wel heel dicht op elkaar staan, fietsen we door … al was het maar om een paar kilometers te maken in dit prachtige lenteweer.






















Ik ga je uitleggen waarom ik haar zo bewonder. Dit is kampeer boerin Joyce. Ik kwam haar voor het eerst tegen in een Facebook groep van mini campings in Nederland. Omdat wij zelf ook vaak kamperen in Nederland, en haar camping ook aan zee ligt was ik meteen geïnteresseerd. Ik drukte op het knopje “volgen” en daardoor kwamen wekelijks hele leuke dingen uit mijn PC rollen. Ze is open, lekker Nederlands en zit vol met humor. Ze heeft hart voor haar bedrijf en voor haar gasten. In haar geval ook speciale aandacht voor de kleine gasten. Wat ik zo onwijs knap vind is dat ze hele leuke filmpjes maakt en je door middel van deze filmpjes mee neemt over de camping of door het landschap. Ze vertelt dan zo heerlijk over de dingen waarover zij enthousiast is dat ik al zin heb om bij haar te gaan kamperen. Zonder me te verdiepen in de omgeving, en zonder me te verdiepen in de camping heb ik mijn hart verloren aan minicamping de Visser in Zoutelande. Ik moet je zeggen…. ik ben er nog nooit geweest. Maar daar gaat dit jaar zeker verandering in komen.
Ze deelt leuke ideeën die een eigenaar van een vakantie locatie in de stille periode (als die er zouden zijn) kunnen ondernemen. In haar filmpjes babbelt ze over haar trainingen om een nog betere kampeer boerin te worden. En in mijn ogen lukt haar dat bijzonder goed.
Net voor de kerstdagen hebben wij hout laten bezorgen om het van de winter heerlijk warm te hebben. zoals je ziet is het netjes opgestapeld. Klaar voor lange winteravonden. 
Tijdens de kerstdagen blikken wij altijd even terug naar het voorbije jaar. Veel is er weer gebeurd, en dat is logisch. Er zijn tenslotte 365 dagen voorbijgevlogen. Trieste dingen als het verlies van geliefden, dingen die oneerlijk aanvoelen. Maar ook hele fijne dingen passeren de revue. Maar zo onder het genot van een drankje en het licht van de kaarsjes uit de boom drinkt dan toch de frisse geur van het nieuwe jaar door.